06-09-09

het leven zoals het is...

Het is weeral september, dus terwijl ik dit typ is de nieuwe zevende dag in mijn oren aan het galmen.

Maar er zijn ook slechtere kanten aan de maand september...

Het wil zeggen dat "Brussel Jungle" weerom is begonnen.  Dit jaar was het flagrant hoe ineens op 1 september de Metro weerom barstensvol zat, hoe mensen vanaf die dag weer kunnen duwen, trekken en mekaar overhoop lopen.  De drie maand tevoor is het redelijk kalm, maar dan ineens ontploft er weer een bom van mensen... en de heksenketel begint weer.

Het lijkt dit jaar ook wel erger te zijn dan vorige jaren... toen ik 6 jaar geleden in Brussel begon te werken, lieten mensen nog anderen uit de metro stappen alvorens er zelf een voet in te zetten, lieten mannen galant vrouwen voorgaan, mochten kinderen, ouderen en zwangere vrouwen nog op de bankjes zitten.  Nu moet je vechten om uit te kunnen stappen, krijgen vrouwen elleboogstoten in zwakkere delen, worden kinderen omver gelopen en ouderen boos bekeken.

Ik ben er nog steeds van overtuigd dat dit individualisme in golfbewegingen komt en dat mensen wel weer zullen veranderen.  Maar voor nu is het soms toch wel nog een shock als je op trappen en in de metro omver gelopen wordt.  Soms heb ik toch wel het gevoel dat het heyseldrama niet ver weg is...

En daarnaast ook nog de richtlijnen rond de mexicaanse griep, maar daar zal ik het een andere keer over hebben...

Nu ga ik eerst nog wat verder kijken naar De Zevende Dag

Een goeie zondag aan allen

MiniDing

11:43 Gepost door united we stand, divided we fall in de wereld van miniding | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.